categorieën

kalender

oktober 2016
M D W D V Z Z
« Aug    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

Bibliotheek: informatie, informatie, informatie… of toch niet?

ICTIk ben I-adviseur bij Zuyd. In Nederland noemen we dat meestal ICTO-adviseur. ICTO staat voor ICT in het Onderwijs. In de rest van de wereld wordt bijna altijd over IT (Information Technology) gesproken en wordt de ‘C’ van communicatie weggelaten. Nou hebben wij niet alleen die ‘C’ weggelaten, maar ook de ‘T’. Het gaat namelijk niet primair om technologie, maar hoe je die technologie t.b.v. onderwijs en onderzoek kunt gebruiken.

Die ‘I’ van I-adviseur staat voor ‘Informatie’, maar ook voor een heleboel andere goede, leuke en ‘Inspirerende’ dingen zoals ‘Innovatie’. Maar laat ik het eerst maar eens hebben over het I-woord: informatie.

boekenOver een week kan ik schrijven: “Ik was I-adviseur bij Zuyd. Ik ben Teamleider Bibliotheek bij de Zuyd Bibliotheek.” Nog niet begonnen of ik word ook daar al om de oren geslagen met ‘Informatie’: informatie professionals, informatie makelaars, informatie punt, informatievaardigheden, enz. Hoe zat dat ook alweer met ‘information overload’?

Als ik mensen die me kennen vertel van deze overgang, kijken ze me soms een beetje meewarig aan. Is dit wel logisch? Van I-adviseur met ICT en technologie naar een bibliotheek met boeken? Ja, ja en nog eens ja! Als ‘informatie’ al niet de link is, dan is het wel ‘innovatie’. Je probeert als I-adviseur een bijdrage te leveren aan vernieuwing en verrijking van het onderwijs; een bijdrage aan de innovatie in het onderwijs. In de bibliotheekwereld vinden doorlopend innovaties plaats. Daar ga ik me dus thuis voelen en ook daar kunnen we als team Bibliotheek een bijdrage leveren aan de innovatie in het onderwijs.

De goede lezer heeft nog een ander woord met een ‘i’ gezien: Inspiratie. Ik word warm van gedrevenheid en passie bij mensen. In het I-team had ik te maken met collega’s die bulken van de inspiratie. Verandering en vernieuwing… het kan hun allemaal niet snel genoeg gaan. Het zijn professionals die niet achter elke hype aanlopen, maar doen aan trendwatching (mooi woord toch?!). Daaruit filteren zij die trends en ontwikkelingen in en buiten onze organisatie die van belang zijn voor zowel strategisch, tactisch als operationeel beleid. In die zee van inspiratie ben ik de afgelopen jaren meegenomen.

Bij de bibliotheek werken ook superprofessionals (wel eens de ‘superlibrarians’ genoemd) met veel inhoudelijke kennis van zaken. Dat inspireert mij dan ook weer bij de nieuwe uitdaging die ik aanga. Ik weet zeker dat ik gedrevenheid en passie zal vinden bij mijn nieuwe collega’s in de bibliotheek en wil hun meenemen naar de nieuwe wereld van informatie, innovatie en inspiratie.

Zo had de titel van dit bericht dus ook “Bibliotheek: informatie, innovatie, inspiratie” kunnen heten.

informatiewereld

 

Goedkope windmolen kopen

Gratis stroom! Dat klinkt goed, niet waar!? We denken op dit moment dan al snel aan zonnepanelen, aan de hoge kosten (de investering) en de terugverdientijd. En dan vragen als: ‘Hoe krijg ik ze goed en veilig op mijn dak?’, ‘Welke garantie heb ik?’ en ‘Wat als mijn leverancier failliet gaat?’. Zijn er alternatieven? Ja, die zijn er; van warmte wisselaars tot windmolens. Windmolens?

Vroeger als kind hadden we van die plastic windmolentjes op een stokje. Die draaiden al als je er zachtjes tegen blies, maar die wekten geen stroom op (haha). Ja, je kunt nu al stroom opwekken met kleine molentjes, maar dat zet geen zoden aan de dijk. Je kunt er hooguit een klein lampje van laten draaien. Wil je echt stroom produceren met een molen, dan moet die groot zijn. Dat is dan ook weer relatief. Er zijn molens van beperkte afmetingen die je vrijwel overal kunt plaatsen, maar die moet je dan zelf uit China (of elders) importeren en alles zelf monteren en aansluiten. Niet iedereen is daar handig in. Een molen waar je je hele huis mee van stroom kunt voorzien is groot. Zo groot dat die niet zomaar overal kan en mag worden geplaatst. Je moet er zelfs een vergunning voor aanvragen.

Heb je er nog zin in? Te veel gedoe? Dan is hier de oplossing: koop samen met anderen een windmolen!

Ja hoor, je leest het goed. Dat kan… een kwestie van een formuliertje invullen. Hoe? Bezoek de website van de Windcentrale. Daar kun je aansluiten bij de coöperatie van eigenaren. Samen kopen die eigenaren twee grote windmolens op de Noordzee. Voor jouw aandeel in winddelen krijg je gratis groene stroom geleverd. Gewoon thuis in de meterkast. Laat ik duidelijk zijn: je moet eerst investeren in die winddelen. Dat moet je dus terugverdienen, maar aangezien de prijs van elektrische stroom alleen maar stijgt, zou dat wel eens sneller kunnen gaan dan je denkt.

Al met al: gratis groene stroom… een kleine moeite, al is dat ‘gratis’ natuurlijk een sprookje. Over je eigen groene stroom uit de molen betaal je gewoon energiebelasting. Dat is raar. Je produceert zelf voor eigen gebruik en toch moet je belasting betalen. Sinds wanneer moeten we btw betalen over de sla uit eigen tuin, zelfs als die aan de andere kant van de stad ligt? Daarnaast betaal je ook netwerkkosten, maar dat ligt voor de hand, jouw stroom wordt wel door het landelijk netwerk gestuurd om bij jouw deur te komen. Tot slot draag je ook nog bij aan de jaarlijkse onderhoudskosten van de molen. Als je dan de investering in die winddelen erbij optelt, dan kost die stroom natuurlijk wel wat. Wel is die stroom uiteindelijk veel goedkoper dan die we via onze energieleverancier kopen.

Er is ook een nadeel: alleen Greenchoice kan die stroom van de molens bij jou thuis afleveren, dus moet Greenchoice jouw energieleverancier zijn (of worden). Een overstap wordt overigens eenvoudig door Greenchoice geregeld.

Vergelijk je een investering in winddelen met die in zonnepanelen dan lopen we tegen een interessant dilemma aan. De investering in winddelen is veel lager dan die in zonnepanelen, waardoor die investering een stuk sneller is terugverdiend. Als je echter bedenkt dat je bij winddelen energiebelasting, netwerkkosten en onderhoud moet betalen dan wordt de netto prijs per kWh voor stroom uit zonnepanelen wel een stuk goedkoper. Het gevolg is dan ook dat je na de langere terugverdientijd veel meer aan de stroom uit zonnepanelen verdient dan aan de stroom uit winddelen. Dus hoe langer de levensduur hoe voordeliger zonnepanelen worden.

Als je snel al wat wilt verdienen zonder een grote investering en veel gedoe, dan zou je dus kunnen kiezen voor winddelen. Heb je veel spaargeld en een dak dat geschikt is voor zonnepanelen, dan kies je dus voor zonnepanelen. Maar toch… waarom geen combinatie? Stel je kunt met de zonnepanelen niet alle stroom opwekken die je nodig hebt, dan koop je er toch een paar winddelen bij?!

En dan ook nog… de technologie van zonnepanelen ontwikkelt zich snel, erg snel. Ik verwacht binnen enkele jaren al een nieuw type zonnepaneel dat veel goedkoper is en daarbij ook nog een hoger rendement heeft. De vraag is dan of je het prijsverschil tussen de huidige generatie zonnepanelen en het nieuwe type in de tussentijd al hebt kunnen terugverdienen. Misschien toch nog even wachten dan maar.

‘Season opening’ Berliner Philharmoniker

Vanavond, 24 augustus 2012, live genoten van de opening van het concertseizoen van de Berliner Philharmoniker. Zoals oplettende lezertjes zullen weten (naar Maarten Toonder) vlieg ik daarvoor niet even retour naar Berlijn, maar kijk ik via de Digital Concert Hall op mijn computer met een goede kwaliteit geluidskaart en prima luidsprekerboxen. Het was een bevlogen concert. Nee niet die vlucht naar Berlijn, maar het orkest dat een sprankelend concert gaf. Leuk om dat live te kunnen meemaken en eigenlijk gewoon een andere manier van tv kijken. Je kunt het concert met het tweede pianoconcert van Brahms en de derde symfonie van Lutosławski over enkele dagen in het archief bekijken. Dan moet je wel even een kaartje kopen: een kleine €10 voor twee dagen of €15 voor een hele maand.

Na het concert heb ik ook nog de drie kwartier durende documentaire over de open dag bij de Philharmonie in mei 2012 gekeken. Erg leuk om te zien en wellicht iets voor een dagje uit in mei 2013. De documentaire bevat humor en het is mooi om te zien hoe het publiek, waaronder vele kinderen, geniet van het gevarieerde aanbod. Helaas kom je ook hier niet zonder kaartje binnen.

Wil je toch eens wat zien romdom de Berliner Phil kijk dan eens naar de serie Video Specials. De video’s in de categorie Education zijn gratis.

 

 

 

Digitaal toetsen (deel 4c): Security

Het derde deel (4c) uit deze reeks over security rondom toetsen.

  1. De docent ontwikkelt toetsvragen. > Digitaal toetsen (deel 4a): Security
  2. Het proefwerk of de toets wordt naar het toetsbureau gestuurd. > Digitaal toetsen (deel 4b): Security
  3. Het toetsbureau plant de toets (tijd, plek en (aantal) studenten).
  4. Fysieke en/of digitale voorbereiding.
  5. De toets wordt afgenomen.
  6. Het resultaat wordt verwerkt.

Fase 3: Met deze fase heb ik in de praktijk eigenlijk geen ervaring. Het zijn collega’s die het werk doen. Is security hier wel een issue?

In deze fase gaat het vooral om de planning van een ruimte, die wordt gereserveerd voor het afnemen van toetsen. We moeten dan denken aan voldoende plekken in een rustige en overzichtelijke ruimte. Surveillanten moeten overzicht hebben, bij digitale toetsen betekent dat overzicht over de beeldschermen (dus kunnen zien waar de studenten mee bezig zijn). Security hangt hier af van de kwaliteit van de surveillanten, maar dat kaart ik aan in de volgende fase.

Bij digitale toetsen moeten die toetsen in het digitale toetssysteem worden “ingeroosterd” voor de juiste studenten. Dat is wel een security aspect. Studenten inroosteren terwijl het niet de bedoeling is dat zij de betreffende toets maken, kan ertoe leiden dat die studenten op afstand toch de toets invullen. Een ander scenario is, dat die studenten de toets alleen maar bekijken en ondertussen via een vorm van digitale communicatie studenten die formeel in de examenruimte aanwezig zijn helpen bij het beantwoorden van de toetsvragen.

Wanneer meerdere groepen achter elkaar zijn ingeroosterd voor dezelfde toets, moet worden nagedacht over een manier om te voorkomen dat de eerste groep te veel informatie over de toets kan doorgeven aan studenten uit een volgende groep. Zolang het maar om twee groepen gaat is het niet al te lastig om deze gescheiden te houden. Dan is het handig die twee groepen aansluitend in te plannen, zodat de tijd die ze hebben om vragen met elkaar uit te wisselen zoveel mogelijk wordt beperkt. Bij meer groepen of als de groepen elkaar niet direct opvolgen wordt dat ingewikkelder. Als we digitaal toetsen, is randomisatie een mogelijkheid om dit probleem te verkleinen of zelfs helemaal op te lossen. (zie de reactie van Gose op Fase 1)

Spelen het tijdstip en het aantal studenten die tegelijk voor een toets worden ingeroosterd nog een rol in het kader van security? Bij welk aantal studenten plan je een extra surveillant in? Nog een leuke vraag: heb je bij digitale toetsafname meer of minder surveillanten nodig dan bij toetsen op papier?

 

The Power of Habit

Zoals je eerder in mijn verslag van New York kon lezen, was een van de challenges om een boek te kopen en daar kort een toelichting op te geven. Ik heb ‘The power of habit‘ gekocht.

Charles Duhigg (2012). The power of habit: why we do what we do in life and business. New York: Random House.

Spijt heb ik er allerminst van, want het is een spannend boek. Charles omlijst de theorie met waar gebeurde verhalen en anekdotes. Daardoor blijft het boek boeien. Je bent voortdurend nieuwsgierig naar de afloop van het verhaal en daarmee ook naar de uitkomst van zijn theorie. Wat kun je ermee in de praktijk? Nou ja, een beetje creativiteit is nodig om het geleerde toe te passen. 😉

In het eerste deel legt hij uit wat een gewoonte nou eigenlijk is en hoe je die kunt doorbreken: vervang een oude gewoonte gewoon door een nieuwe. Dat lijkt eenvoudig, maar is dat niet zonder meer.

(klik op de afbeelding om te vergroten)

Het tweede deel laat zien hoe bedrijven onze gewoonten gebruiken om hun product aan de man te brengen. Daarbij is sprake van data mining. Bedrijven verzamelen voortdurend gegevens van klanten via klantenkaarten, enquêtes, internet, enz. Door de grote hoeveelheid gegevens te analyseren leren ze van de gewoontes van mensen. De voorbeelden zijn talrijk en zetten aan het denken. Wat te zeggen van een kleine wijziging in de wekelijkse boodschappen waardoor een bedrijf al weet dat iemand zwanger is nog voordat die persoon dat zelf weet?! In het onderwijs besteden we steeds meer aandacht aan learning analytics. De vergelijking is snel gemaakt. We kunnen daarmee niet alleen studenten en hun leerproces doorlichten, maar na voldoende data te hebben vergaard kunnen we ook voorspellen of een student de studie wel succesvol zal afsluiten. Wie weet wat we daarmee in de toekomst nog meer kunnen. Overigens zal het onderwijs niet zonder slag of stoot die learning analytics kunnen toepassen. Privacy en de cookiewet (waar nogal wat over te doen is) zullen de nodige drempels opwerpen.

Bedrijven kunnen op deze manier ook bepalen wie gemakkelijk verslaafd raakt en daar misbruik van maken door het slachtoffer verslaafd te maken aan het product dat het wil verkopen. Charles omschrijft een schrijnend voorbeeld van een gokverslaafde vrouw, die zich in eerste instantie onder die verslaving weet uit te vechten. Na een erfenis van meer dan een miljoen dollar wordt zij benaderd door de keten van casino’s waar ze al haar geld al verloren heeft. Ze mag gratis met haar kinderen naar een vakantie resort. Volgens het casino schept dat verplichtingen, voor wat hoort wat, kom een avondje spelen. Op die manier verliest de vrouw ook haar nieuwe vermogen en maakt zelfs schulden. Het casino daagt haar voor de rechter omdat zij haar schulden niet kan aflossen.

Andersom kunnen bedrijven en instellingen ook hun bedrijfscultuur veranderen door eenvoudig een van de habits van medewerkers te veranderen. Ook daarvan is een prachtig voorbeeld in het boek te vinden.

In deel drie laat Charles zien dat een gewoonte door één persoon doorbroken uiteindelijk sociaal maatschappelijke gevolgen en aangepaste wetgeving tot gevolg kan hebben.

Een boeiend boek en het onderwerp lijkt veel potentie te hebben. Maak kennis met Charles Dunigg:

 

Top #1: Amsterdam in Limburg

Eerder schreef ik over het Budapest Festival Orchestra. Zij stonden op de planken in Heerlen. Vorig jaar, en ik heb er helaas niet over geblogd, speelde ook het Koninklijk Concertgebouworkest in Heerlen. Dat was het enige concert dat zij in Nederland buiten Amsterdam hebben gegeven. Een hele eer voor Limburg, maar andersom ook. De directeur van het Concertgebouworkest hield na het concert een korte toespraak. Hij loofde de akoestiek van het Heerlens theater en gaf aan dat het vast en zeker niet bij dit ene concert in Heerlen zou blijven. Prachtig!

Met die lovende woorden over de akoestiek ben ik het overigens wel eens. Ik ga graag naar het Parkstad Limburg Theater in Heerlen voor een mooi concert.

Het Concertgebouworkest is ook komend seizoen weer in Heerlen te bewonderen. Het Britse muziekblad Gramophone riep het Amsterdamse orkest uit tot het ‘beste orkest ter wereld‘. Overigens geeft het Koper van het Konnklijk Concertgebouworkest een dag later in Heerlen ook nog een concert onder leiding van Ed Spanjaard, die ook wel eens het Concertgebouworkest dirigeert.

Zie hier de serie gastorkesten voor het komende seizoen. En wat vind je van de serie wereldtoppers? Tot slot hebben we voor ontspannen muzikale avondjes ook nog ons eigen ‘wereldberoemde’ LSO met enkele BN’ers als solist. 😉

Nuuts oet Baek

Een rustige avond op de bank. Op mijn mobiele telefoon komt een berichtje binnen.

“je staat erin” “in de Nuutsbaeker” “kijk maar”

Ik reageer: Je hebt je vergist. Je hebt dit bericht naar een verkeerd familielid gestuurd. Onze zus staat erin en nog op de foto ook.

“nee hoor” “kijk maar eens op bladzijde 21”

En… ja hoor. Ooit in een grijs verleden, wel 30 jaar geleden, ben ik een tijdje dirigent geweest van Vocal Instrumental Group ‘The Questions’ (een jongerenkoor met instrumentale begeleiding). En dat staat dan in 2012 zonder waarschuwing vooraf in ‘de nuutsbaeker’.

En zo wordt dit blogbericht een bewijsstuk in mijn portfolio.

 

Catherine Russell

Een klein vrouwtje met een grote stem, dat is Catherine Russell. Gewoon een uurtje luisteren naar jazzy liedjes en blues uit de jaren 30 en 40. In een klein zaaltje van Parkstad Limburg Theaters in Heerlen voelt ze zich eigenlijk niet zo op haar gemak. “It’s so silent here, so silent.” Het beperkte publiek lacht zachtjes en een beetje nerveus. De muziek zou beter passen in een jazzcafé in New York. Ja, zo voelt dat ook. Ik ben weer even terug in New York, zeker als Catherine vertelt over haar ontmoeting met de grote Frank in de Radio City Music Hall. Wellicht was ze nog beter tot haar recht gekomen als het optreden in het theatercafé had plaatsgevonden. Zeker met dit aantal toehoorders, de kleine zaal was eigenlijk gewoon te groot.

Catherine is te koppelen aan grote namen uit de music scene. Haar vader was jarenlang pianist bij Louis Armstrong. Zelf zong ze als achtergrondzangeres met grote namen zoals David Bowie, Madonna en Paul Simon. Ze zingt moeiteloos en speelt met het timbre van haar stem.

In de volgende video zie je haar met dezelfde band als waarmee ze in Heerlen optrad.

Catherine: “It feels good to be here in Hhheerle. Do you live here?”
Publiek: gegrinnik en… nee we wonen niet in Heerlen
Catherine: “But nearby this beautiful city?”
Publiek: jaja (lacht)
Catherine: “Funny. … My next song…”
Dit tekent enigszins de sfeer in Hhheerle.

Al me al een gezellige en ontspannen avond met een biertje toe.

Boeken in New York

Zoals ik al in mijn eerdere berichten over New York schreef, was het een ware queeste om een boekenwinkel in New York te vinden. Die winkels zijn er wel. In mijn vakantieweek in NYC heb ik er twee gevonden waar ook management literatuur te koop is.

Central Station

In Central Station zit een ruime boekhandel (Posman Books [meer foto’s]), waar we (als ik me goed herinner) ook de eerste week aan voorbij zijn gekomen. Waarom hebben we die toen niet bezocht? Waarschijnlijk omdat de opdracht voor later in de week was gepland en omdat Jol een grotere boekhandel in gedachten had.

Overal in New York, vooral als het ook maar iets met boeken te maken heeft, is de Nook (de e-book reader van Barnes and Noble) te koop. Overal diezelfde kleine standjes waar demo modellen liggen die je gewoon kunt proberen. Nou kende ik Barnes and Noble al van het internet als zijnde een grote online boekhandel. Op een van onze wandelingen door Manhattan kwamen we in de buurt van een groot filiaal van Barnes and Noble. Deze bezoeken was dan ook uiteindelijk geen keuze maar een must. 😉 De winkel was groot, stel je voor… een hele verdieping van een V&D in een kleine stad vol met alleen maar boeken. Alleen maar boeken? Nou er was ook een gedeelte ingericht als restaurant voor de kleine hap of coffee with cake.

Barnes and Noble

Veel boekenrekken en het eerder geziene standje met de Nook. Het concept van de winkel zorgt ervoor dat er een aangename gemoedelijke sfeer hangt. Mensen zitten (‘liggen’ soms bijna) tussen de rekken papieren boeken te lezen of gewoon met hun Nook. Ze lezen op een e-book reader terwijl ze in een fysieke boekwinkel zijn. Of gewoon lezen met een kopje koffie en een Nook of een laptop en natuurlijk gratis internet. Stel je voor, je gaat met je e-reader naar de boekwinkel en koopt daar digitale boeken via het gratis draadloos netwerk van diezelfde winkel. Misschien blader je eens door een papieren boek om het vervolgens digitaal te downloaden. Dat is echter niet de reden dat je naar die boekhandel gaat, want dan had je het digitale boek ook gewoon thuis kunnen downloaden. De reden is de rustige gezelligheid, de perfecte sfeer van een goede bibliotheek, die je er doet verblijven.

Een derde (grote) boekhandel zijn we misgelopen; Strand. We zijn wel in de buurt geweest, maar hebben er niet naar gezocht. Nou ja, dat is dan weer een iets voor op het programma van een volgend bezoek aan New York.

Big Apple New York (day #7)

verslag vrijdag 30 maart 2012

Vanochtend worden nog de hoognodige boodschappen gedaan en tussendoor lekker koffie gedronken in het zonnetje op een bankje voor de deur van Starbucks. Vlak voor vertrek deelt Jol de welverdiende certificaten voor deze PLIC module uit. Hoera! We zijn allemaal geslaagd.

Dan vertrekken mijn reisgenoten naar het vliegveld op weg naar huis. Ik blijf alleen achter… (snif), ik mis hun nu al. 😉

Ik heb nu een week vakantie in het vooruitzicht. Vakantie in New York. Lekker uitrusten… kan dat wel in New York, the Big Apple, the city that never sleeps? Na de zware PLIC week ben ik exhausted, dus ik doe het vandaag lekker rustig aan. Na een ritje met de metro en een leuke wandeling door de stad, vind ik een bankje in Central Park waar ik van mijn nieuwe boek geniet. Daarna neem ik de taxi naar het vliegveld, niet voor de thuisreis, maar om mijn geliefde op te halen voor nog een lange en vermoeiende week in the Big Apple.

Dit is het einde van mijn ‘dagelijkse’ NY reeks. Nou ja, dagelijks? Ik heb in elk geval verslag gedaan van elke dag die ik met mijn reisgenoten in NY heb beleefd. Een week die ik, dankzij Esther, Marianne, Monique, Guido en Jol, nooit meer zal vergeten!