categorieën

kalender

november 2017
m D w d v Z Z
« aug    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Digital media literacy

Naast mijn essay Help! De stroom valt uit (pleidooi voor meer aandacht voor digital media literacy) heb ik nu ook de bijbehorende presentatie (Prezi) gepubliceerd. Lees hier een samenvatting.

Afgelopen vrijdag heb ik de presentatie live gepresenteerd in Heerlen bij Zuyd. Na de presentatie hebben de aanwezigen nog kort gediscussieerd over het onderwerp ‘digital media literacy’.

Een belangrijke vraag: “Wie moet nou het voortouw nemen? Wie toont nu leiderschap?” Mijn antwoord: het gaat over kennis en competenties (en laten we hier nu geen discussie over wat dat dan precies allemaal is beginnen ;-)), belangrijke kennis en competenties voor het onderwijs maar ook breder voor de samenleving. We moeten studenten opleiden voor werk in de toekomst. Dan moeten we studenten ook digital media literate maken. Wie moet dat dan doen, hebben we voldoende docenten die dat kunnen? Zo ja, dan ligt er een nieuwe markt open voor Zuyd: het digital media literate maken van werknemers van instellingen en bedrijven in de regio. Dus Zuyd, neem de leiding!

Een belangrijke opmerking: “Onze collegezalen zijn niet geschikt voor digitaal ondersteund onderwijs. Er zijn te weinig stopcontacten en het tafelblad staat schuin. Dat laatste is misschien goed om te lezen of te schrijven, maar laptops en tablets schuiven er voortdurend van af.”

En tot slot een advies van een van de aanwezigen: “Geen het onderwerp een andere ‘naam’, met meer bite en vermarkt het. Het bedrijfsleven heeft grote behoefte aan deze kennis en bijbehorende competenties.” Nou… heb ik dat… zal ik dan maar een eigen bedrijf beginnen, ZP-er* worden met personeel??? Wie doet mee?

Werk aan de winkel, zou ik zeggen.

 

* ZP = Zelfstandig Professional

Digital Media Literacy – Mediawijsheid

In mijn bericht ‘Help! De stroom valt uit.‘ schreef ik over het belang van digital media literacy. Literacy betekent letterlijk vertaald ‘geletterdheid’. Het onderwerp is actueel, het krijgt steeds meer aandacht. Gelukkig maar.

In Nederland gebruiken we ook wel de term ‘mediawijsheid’. Zuyd Bibliotheek heeft een aantal links over dit onderwerp verzameld, Kennisnet heeft een online dossier over dit onderwerp samengesteld en er is zelfs een website met de naam mediawijsheid. Kinderen moeten mediawijs worden (zie de twee fimpjes hieronder). We vinden het vervolgens ook heel logisch dat de ouders ook mediawijs moeten zijn om hun kinderen daarin te helpen en op te voeden. Mediawijsheid hoort ook in de gereedschapskist van elke leraar en docent. In mijn optiek is mediawijsheid van strategisch belang voor regio, bedrijven en instelling, voor manager, leiders en medewerkers. Zie: Help! De stroom valt uit.

Wist je dat de term mediawijsheid al in 2005 in het leven is geroepen door de Raad voor Cultuur?

 

Betoverende kernfusie Zuyd – RWTH Aachen

Zomaar een doordeweekse avond. Laat en moe thuis van het werk en dan moet je nog naar Maastricht. Donderdagavond 29 januari 2012 om 20:00u is een concert in de St. Anna kerk. Ruim twee uur later stroomt de energie door je lijf en kom je betoverd weer buiten.

Het Universiteitskoor Maastricht en het koor en orkest van het Collegium Musicum RWTH Aachen verzorgden samen een concert ter gelegenheid van het 55 (koor) en 60 (orkest) jarig bestaan van het Collegium Musicum. Het Universiteitskoor Maastricht bestaat 35 jaar, geen jubileum maar toch een respectabele leeftijd. Maar laat ik je vertellen… hier was een fusie tot stand gekomen in de meest kernachtige zin van het woord. Er stond één groot koor alsof ze al 35 jaar samen waren. Een geslaagde kernfusie zou ik zeggen en een prachtige samenwerking tussen Zuyd en RWTH Aachen. Weliswaar geen technische samenwerking, maar een culturele… en dan toch kernfusie?

Voor de pauze speelde het orkest muziek van Christopher Marshall en Gustav Holst en werd gedirigeerd door hun vaste dirigent Hub Pittie. Vervolgens zong het koor twee liederen van Eric Whitacre. Het koor klonk met zijn 140 zangers indrukwekkend en transparant. De tekst was bijna woordelijk te verstaan. Het klankbeeld en de dynamiek waren goed in balans, mooie muziek muzikaal gebracht. Wim Vluggen, dirigent van het Universiteitskoor Maastricht, betoverde de koorleden.

Opgewarmd door de mooie klanken voor de pauze… het hoogtepunt kwam daarna. De kern van het concert was The Armed Man (A Mass for Peace) van Karl Jenkins, een van ’s werelds meest uitgevoerde eigentijdse werken. Koor en orkest, en niet te vergeten de solisten, deden dit werk eer aan. In de dynamiek werden alle uitersten gebruikt, ik heb nog nooit een koor horen schreeuwen tot het pijn doet aan je oren.

Wim Vluggen had de toverstok ter hand genomen: met hun muzikale kernfusie betoverden de muzikanten hun publiek. Eigenlijk, als je daarover nadenkt, zijn de meeste van die muzikanten amateurs die voor hun hobby zingen in het universiteitskoor of spelen in het orkest. Door de gedrevenheid waarmee werd uitgevoerd overstegen deze ‘amateurs’ zichzelf. Ik vraag me werkelijk af of een koor en orkest met professionele musici dit beter had gedaan. Maar eigenlijk schieten superlatieven te kort. Ik kan een concert mooi vinden en ervan genieten, soms heb ik van die kippenvel momenten. Kippenvel van muziek? Ken je dat? Maar hier was het op de een of andere manier meer dan dat. Ik was betoverd en vroeg me verbaasd af hoe mij dat nou toch kon gebeuren. Het voelde alsof een stroom van warme tranen over mijn gezicht liep. Het was een warme emotie die energie opleverde. Tovenaar Wim bedankt!

Het moet inspirerend zijn om met jonge mensen aan zo’n productie te werken. De twee dirigenten hebben een mooie baan. Hub en Wim moeten wel gelukkige mensen zijn. Proficiat met dit prachtige resultaat.

Help! De stroom valt uit.

Bedrijven, instellingen, onderwijs en innovatieve projecten moeten elkaar leren kennen: kennis delen en samen kennis ontwikkelen. Geen enkele organisatie is in staat om in deze ‘genetwerkte’ wereld te blijven functioneren, laat staan te innoveren, zonder samenwerking met anderen. Mensen netwerken daartoe. Het bereik dat je als individu hebt bij een netwerkborrel is zeer beperkt, zeker als je dat vergelijkt met het digitale netwerk. Dat digitale netwerk is van strategisch belang voor mens, organisatie en regio. Hoe kunnen we social media en andere vormen van digitale netwerken nu functioneel doordacht, efficiënt en effectief inzetten? Hebben we voldoende media wijsheid in pacht? Zijn we voldoende ‘digital media literate’? Aandacht voor en het ontwikkelen van digital media literacy wordt in het Horizon Report 2011 van EDUCAUSE “de belangrijkste kritieke uitdaging” voor de komende jaren genoemd. Het rapport spreekt van “een key skill voor elke discipline en professie“. Het internationaal erkende Horizon Report wordt elk jaar samengesteld door ‘The New Media Consortium’ en ‘EDUCAUSE Learning Initiative’ in samenwerking met internationale wetenschappelijke instellingen en universiteiten.

In het kader van mijn opleiding de master ‘Personal Leadership in Innovation and Change’ (PLIC: zie eerder bericht) heb ik het afgelopen half jaar een masterclass Strategisch HRM gevolgd. Die heb ik recent afgesloten met een essay dat ik op vrijdag 13 januari 2012 mocht presenteren. De beoordelingscommissie was zo enthousiast dat zij mij met een 9 als eindcijfer beoordeelden. De commissie bestond uit, Thijs Habets (programmamanager Empower Limburg), Ernst Scipio (Member supervisory board at Data4 Information Technology & IX Networks; Owner at Mingus B.V.; Partner at Parker Projectontwikkeling BV.), Jos Belt (Teamleider HRM at Gemeente Sittard-GeleenVoorzitter afdeling Limburg at NVP) en Jol Stoffers (coördinator PLIC). Ook Sonja Bouten (Senior Organisatieadviseur at Empower Limburg; Senior organisatieadviseur at Provincie Limburg) zat in de beoordelingscommissie. Zij heeft de meeste essays en presentaties van mijn medestudenten PLIC mee beoordeeld, maar was helaas bij mijn presentatie verhinderd.

Prachtig, maar wat nu?

De inleiding van dit blogbericht geeft de essentie van mijn verhaal weer. De titel van het essay is: “Help! De stroom valt uit. : het belang van digital media literacy voor werken en leren.” Laat ik dat even uitleggen. Als de stroom uitvalt… kunnen we dan nog werken? Kunnen we dan nog leren? Stroom hoort inmiddels tot de eerste levensbehoeften van veel mensen. Zo noodzakelijk als elektrische stroom is voor licht en voor het draaiend houden van onze computers, zo noodzakelijk is digital media literacy voor het functioneren van digitale netwerken. Die deskundigheid van mensen is van belang voor de kwaliteit in organisaties en is daarmee een rode draad door mijn essay.

Digital media literacy is een key skill voor effectief en efficiënt gebruik van die netwerken. Demografische ontwikkelingen als vergrijzing en ontgroening hebben gevolgen voor de arbeidsmarkt. De oplossing kan worden gezocht in employability van de beroepsbevolking: van baan- naar werkgarantie. Aangezien digital media literacy een key skill voor elke discipline en professie is en dat digitaal netwerken van strategisch belang is, is het bevorderen van digital media literacy een belangrijke randvoorwaarde voor het realiseren van employability.

Ik ben van mening dat het belang van digital media literacy zo groot is, dat we als regio en onderwijs (o.a. Zuyd Hogeschool) ‘te laat komen’ als we deze deskundigheid, bekwaamheid, wijsheid of geletterdheid (hoe je het ook noemen wilt) niet snel met elkaar verder ontwikkelen. Dan gaat het om mensen, mensen die werken bij organisaties en meer of minder bekwaam zijn. Deskundigheid moet door HR-diensten in kaart worden gebracht. HR-diensten kunnen met Strategisch HRM (SHRM) employability bevorderen.

In het essay neem ik de lezer, met digital media literacy in zijn of haar koffertje, mee via de demografische problematiek in de regio (Limburg, Euregio) naar prachtige projecten die we daar ontwikkelen en naar Zuyd (daar waar ik zelf werk ;-)). Wil je weten welke rol Zuyd in dit kader speelt, wat ik zelf bij Zuyd daarmee (wil) doe(n) en op welke bronnen ik mijn relaas gestoeld heb? Klik dan hier om het volledige essay te lezen.

Op vrijdag 3 februari 2012 om 16:00u herhaal ik op verzoek van de opleiding mijn presentatie bij Zuyd (locatie Nieuw Eyckholt, Heerlen). De presentatie duurt ongeveer een kwartier. Daarna hebben we ruimte om met elkaar van gedachten te wisselen. Als mijn verhaal hout snijdt, dan is de volgende vraag: wat is de uitdaging, wat kunnen we samen doen?

Je (ja, JIJ) bent van harte uitgenodigd deze presentatie bij te wonen. Meld je wel even aan door te reageren op dit bericht of d.m.v. een e-mail: jack.pleumeekers@zuyd.nl Je krijgt van mij dan bericht in welk lokaal we elkaar voor deze gelegenheid ontmoeten.

Creative Commons Licentie

Help! De stroom valt uit. Jack Pleumeekers
Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Unported licentie.

Digitaal toetsen (deel 4b): Security

In het vorig bericht zagen we dat er risico’s schuilen in het thuis ontwikkelen van toetsvragen en dat die risico’s uitsluitend beperkt blijven als a) het netwerk van de thuiswerker goed beveiligd is en b) de vragen direct online in het beveiligde toetssysteem worden ingevoerd (en dus lokaal niets wordt opgeslagen). In die zin heeft het digitaal toetsen dan ook de voorkeur.

Ik schrijf deze reeks over security onafhankelijk van welk systeem (merk/type) dan ook. In een later stadium in de serie ‘Digitaal toetsen’ wijdt ik misschien wel een of meer berichten aan de selectie van een toetssysteem.

Nog een keer de fasen in het digitale toetsproces op een rij:

  1. De docent ontwikkelt toetsvragen.
  2. Het proefwerk of de toets wordt naar het toetsbureau gestuurd.
  3. Het toetsbureau plant de toets (tijd, plek en (aantal) studenten).
  4. Fysieke en/of digitale voorbereiding.
  5. De toets wordt afgenomen.
  6. Het resultaat wordt verwerkt.

Fase 2: Het tentamen moet van thuis naar school worden verstuurd. Papier, een USB-stick, een laptop… die zijn nog nooit kwijtgeraakt of door studenten op een onbewaakt ogenblik ingezien of gekopieerd. Nee, echt niet! Nee? 😉 En die examens die per e-mail naar school worden gestuurd, is dat wel zo veilig? Het schijnt toch voor een beetje ICT-er niet al te lastig te zijn om gericht e-mail af te vangen en uit te lezen. E-mailsystemen in de cloud, zoals gmail en hotmail, worden daar zonder bedenking toch ook gewoon voor gebruikt? Dan staan die examens ergens in een document online. Zijn we dan niet bang dat zo onze vragen op straat komen te liggen? Al eens ge-Google-d op je eigen (“papieren”) vragen? Ik ben benieuwd wat je dan vindt? Durf je dat hier als reactie op dit bericht te melden? Vertel daar dan maar niet bij wat je precies gevonden hebt en waar. 😉

Waarom bestaat dit bericht nu uit zoveel vragen? (En dat was er weer een.) Blijkbaar zitten in deze fase nogal wat zwakke plekken. Als we nu terugdenken aan Fase 1, waar we constateerden dat directe invoer in een online digitaal toetssysteem het meest veilig is, dan wordt mijn conclusie in deze fase wel bevestigd. Bij directe online invoer bestaat deze Fase 2 helemaal niet! In deze fase heeft digitaal toetsen dus zonder meer de voorkeur en is uitermate veilig. 🙂

Digitaal toetsen (deel 4a): Security

Wanneer we ‘digitaal toetsen’ introduceren wordt al gauw kritisch gekeken naar veiligheid en fraudegevoeligheid. Terecht! We vergeten echter, om ook eens naar het traditionele toetsproces te kijken. Ook dat proces is voor verbetering vatbaar in het kader van security. Ik onderscheid zes fasen (globaal) in het toetsproces. Bij elke fase wil ik kijken naar overeenkomsten en verschillen tussen papieren toetsen en digitale toetsen. Uiteraard gericht op security.

  1. De docent ontwikkelt toetsvragen.
  2. Het proefwerk of de toets wordt naar het toetsbureau gestuurd.
  3. Het toetsbureau plant de toets (tijd, plek en (aantal) studenten).
  4. Fysieke en/of digitale voorbereiding.
  5. De toets wordt afgenomen.
  6. Het resultaat wordt verwerkt.

Opmerking: Ik ga er vanuit dat een zichzelf respecterend toetssysteem de beveiliging goed regelt. Dat zo’n beveiliging kan worden gekraakt of omzeild is nooit uit te sluiten. Ook websites van banken worden wel eens door hackers belaagd. Daarmee wil ik niet zeggen dat we onze ogen daar maar voor moeten sluiten. Nee, we moeten er uitermate verdacht op zijn en nadenken hoe we onvolkomenheden op het gebied van security in de software kunnen ondervangen, bijvoorbeeld in de manier waarop we de software gebruiken. Ook moeten we, vooral als het gaat om security, hoge eisen blijven stellen aan leverancier en programmeur.

a) Reacties en aanvullingen zijn uiteraard welkom.
b) Om te voorkomen dat de berichten te lang worden, zal ik dit onderwerp over meerdere berichten verdelen.

Wellicht is mijn beschrijving van de fasen hier en daar wat overtrokken, maar zoeken we niet altijd naar de meest onwaarschijnlijke manieren om de veiligheid van digitaal toetsen ter discussie te stellen? Natuurlijk moeten we proberen om ons in te dekken tegen zo veel mogelijk risico’s, maar als we die risico’s overdrijven dan mogen we nooit meer toetsen, ook niet op papier. In de omschrijving van de zes fasen wil ik de risico’s van papieren toetsen vergelijken met die van digitale toetsen.

Fase 1: Dat een docent zijn toetsen nog met een pen op papier maakt sluit ik bij deze gemakshalve maar even uit (zo’n leraar bestaat toch zeker niet meer?). Laten we eens kijken naar de docent die het examen thuis op zijn eigen pc of laptop maakt. De vragen voor een papieren toets zullen over het algemeen gewoon met een tekstverwerker worden uitgewerkt. Is die pc wel voldoende beveiligd en hoe zit dat met zijn draadloos netwerk? Laat nou net een van zijn ICT-studenten bij hem in de buurt wonen en zijn draadloze router kunnen ontvangen. De student kan zomaar op het onbeveiligde draadloze netwerk van de docent en is binnen een paar minuten aan het grasduinen in zijn Word documenten. De grote vraag is eigenlijk of de onderwijsinstelling weet hoe haar medewerker die examens voorbereidt en zijn computer en netwerk heeft beveiligd. Moeten we iets verzinnen om daar goede afspraken over te kunnen maken? En hoe kunnen we dat dan vervolgens controleren? Helpen we die docent dan ook, krijgt hij support van onze ICT-dienst op zijn thuiswerkplek?

Als de vragen op kantoor worden gemaakt, dan is bovenstaande natuurlijk niet van toepassing. Computer en netwerk zijn goed beveiligd :-). Maar hebben we wel zicht op die keuze, thuis of kantoor, van de docent? Leggen we die afspraak, om toetsen vanaf de werkplek binnen de instelling te ontwikkelen, vast? En controleren we dat dan ook (als dat al mogelijk is)?

Vergelijken we nu met het ontwikkelen van een digitale toets, dan moeten we twee verschillende scenario’s bekijken. a) De vragen worden gemaakt in de toetssoftware die lokaal op een computer van de docent is geïnstalleerd. Gebeurt dat thuis, dan lopen we vergelijkbare risico’s als hiervoor genoemd. Toch is er een verschil in het voordeel van de digitale toets. De vragen staan in een formaat op de harde schijf dat in elk geval minder eenvoudig terug te lezen is dan de vragen in een Word document. Het maken van de vragen op een computer binnen de instelling heeft ook hier de voorkeur. Scenario b) De vragen worden online in het toetssysteem ingevoerd. Hierbij wordt in principe geen data op de harde schijf geschreven. De vragen zijn uitsluitend nog in het beveiligde toetssysteem aanwezig. De meest veilige optie, lijkt me. In dit geval kan de docent, mits zijn netwerk goed beveiligd is, de toetsvragen ook thuis ontwikkelen.

Conclusie? Gebruik voor de ontwikkeling van toetsen en toetsvragen een beveiligd online toetssysteem waarin de vragen direct geschreven en bewerkt kunnen worden. Dat systeem beschikt bij voorkeur over versiebeheer.

In het volgende bericht Fase 2. Wordt vervolgd…

The Producers

Wij zijn vriend van Parkstad Limburg Theaters. Niet vriend-vriend, maar zakelijk vriend omdat dat voor regelmatige theaterbezoekers voordeel oplevert. Maar laat ik het maar eerlijk bekennen, ook wel vriend omdat ik de goede programmering van Parkstad Limburg Theaters een warm hart toedraag. 😉

Een van de voordelen van het vriend zijn is dat je af en toe wordt uitgenodigd voor een speciale vriendenactie. Afgelopen dinsdag was er zo’n actie. Om vijf uur ’s middags vertrokken we, na een kopje koffie, vanuit Heerlen met twee bussen vol vrienden van Parkstad Limburg Theaters naar het Chassé Theater in Breda waar we om acht uur de musical The Producers bezochten. En dat alles voor de totaalprijs van €7,50 pp. Direct na de voorstelling ging het weer terug in de bus naar het zuiden, waar we om 01:00u onze auto uit de parkeergarage (voor veel te veel €€’s) mochten halen. Goed dat we de volgende dag niet hoefden te werken.

Het is een bijzondere ervaring als je voor het eerst (en bij avond) het Chassé Theater betreedt. Niet alleen van buiten maar ook binnen komt het gebouw indrukwekkend over, een knap staaltje architectuur.

Dan de voorstelling: Twee zaken die direct opvallen zijn de prachtige decors, zeven (!) vrachtwagens vol, en het live orkest. Over de uitvoering ben ik niet zo enthousiast. Bij een goede voorstelling kan ik met ingehouden adem zitten kijken en luisteren, maar daar is hier geen sprake van. Ik vind het verhaal (een echte klucht) niet boeien en het is een soort absurde humor (vgl. Monty Python) die mij niet aanspreekt. Ook de muziekstijl kan me niet bekoren. De strijkers zijn erg digitaal, te hard en niet mooi. Verder zorgt het orkest voor veel toneel-effecten en dat is wat mij betreft geen muziek. De muziek is redelijk complex en dat hoorden we soms terug in onzekere zang. Er was helaas maar weinig publiek en dat komt de uitvoering natuurlijk ook niet echt ten goede.

Voor musical liefhebbers die dit soort humor kunnen waarderen wellicht toch een interessante voorstelling gezien de vele positieve recensies in diverse kranten. Op de website van Parkstad Limburg Theaters vind je meer informatie over de voorstelling inclusief de genoemde positieve recensies.

De recensie in het NRC van maandag 24 oktober komt echter meer overeen met mijn persoonlijke ervaring:

Kluchtige Producers soms geestig     (vooral dat ‘soms’, in mijn beleving dan)

Maar De Producers, in regie van Martin Michel, is behept met minstens zoveel kluchtigheid en belegen pikanterie, van het genre: „We mogen dan wel blijven zitten, maar we geven je een staande ovatie.”     (klinkt positief toch? ;-))

Johnny Kraaijkamp jr. is degelijk als Max, en Joey Schalker (de boekhouder) heeft een goede stem. Veel karakter heeft hun zangwerk echter niet. Zo eenvoudig is het nog niet om succes te kopiëren.     (helemaal mee eens)

Ik wil de organisatoren van dit uitje complimenteren met de organisatie daarvan. We hebben een zorgeloze avond genoten. Er zijn wel een tweetal details voor verbetering vatbaar en dat zit vooral in de communicatie. Vooraf werd beloofd dat je de bekende theaterkorting krijgt in de parkeergarage. Pas in de bus hoorden we dat die informatie onjuist was. Jammer, als dat vooraf duidelijk was geweest, hadden wij voor de gratis parkeerplaats aan de overkant gekozen. Ook bij aankomst in Chassé was niet helemaal duidelijk wat de bedoeling was. Wij namen een kopje koffie terwijl er eerst nog een inleiding gegeven werd. Zat er verschil in berichtgeving tussen de twee bussen? Maar goed… niet geklaagd, het gaat om details.

Of we de volgende keer weer met de vrienden meegaan? Vast wel!

Gelezen: Easycratie


Dit boek leest lekker weg. Je wordt al gauw gegrepen door de stimulerende ideeën en de herkenbare voorbeelden. Ik ben vooral enthousiast over easycratie vanwege de manier van denken. Niet zeuren om geld, maar snel en eenvoudig resultaat boeken door grootschalige samenwerking. Die wordt mogelijk gemaakt door ICT (het internet, social media, e.d.). Easycratie betekent pragmatisch handelen en morgen beginnen! Klinkt dat niet als muziek in de oren? De schrijvers positioneren de term ‘easycratie’ naast de term ‘bureaucratie’.

Citaat: De easycratie is een poging om de leukste en makkelijkste manier van bureaucratie uit te vinden.

Volgens de schrijvers is bureaucratie wel degelijk nodig. Als voorbeeld bespreken ze een voorbeeld van een broodje haring dat ons zonder enige vorm van regelgeving en controle daarop wel eens slecht zou kunnen bekomen.

In het boek wordt omschreven waarom kennisontwikkeling en innovatie versnelt (hfdst.4). Het gaat vervolgens over de dynamiek en slagkracht van netwerken (hfdst.5). Na hoofdstukken over talent, waardebepaling en zingeving volgen voorbeelden uit de profit en non-profitsector. Door even stil te staan bij die voorbeelden leer je zelf ook easycratisch denken.

Een voorbeeld van easycratisch denken is 7 Days of Inspiration.

Easycratie kun je als app gratis installeren op de iPad (of de iPhone).
Gratis downloaden via Lifehacking.nl.
Of als papieren boek kopen via managementboek.nl of bol.com of …
Of het digitale boek kopen. De digitale versie is overigens een stuk goedkoper en zo hoort dat ook. 😉

Er is ook een website over easycratie.

Innovation and Change

Dit blog heeft afgelopen zomer echt vakantie gevierd. Te lang eigenlijk. Het wordt tijd de draad weer op te pakken. Ik heb ideeën genoeg en ik struikel over mijn eigen concepten. Ondertussen heb ik de afgelopen weken toch weer een aantal berichten de wereld in gestuurd. Dat ik nu ook nog twee nieuwe categorieën introduceer is onderdeel van de bewijsvoering. Het bewijs dat ik genoeg ideeën heb om over te schrijven.

Ik ben recent gestart met de master ‘Personal Leadership in Innovation and Change’ (PLIC) bij People and Business Management een van de opleidingen van het kenniscentrum ‘Economie & Management’ van Zuyd in Sittard. Ik noem de eerste categorie dan ook Innovation&Change (‘innovatie en verandering’ past niet in het menu ;-)). In deze categorie zal ik o.a. korte boekbesprekingen schrijven van die boeken waar ik enthousiast over ben; natuurlijk nadat ik ze gelezen heb. 😉 Uiteraard zullen onderwerpen uit de opleiding aan de orde komen, zaken die me raken. Verder zul je hier berichten vinden over actuele onderwerpen met betrekking tot werk, maatschappij, misschien een beetje politiek en meer. Meer? Meer verklap ik nu lekker nog niet.

De andere categorie die ik binnenkort zal introduceren heet ‘Goede doelen’. Dat klinkt misschien een beetje plat, maar in die categorie wil ik vooral aandacht geven aan bijzondere of opvallende projecten, veelal kleine initiatieven. Daarnaast zal ik toch ook wel eens aandacht besteden aan grote en bekende organisaties maar dan specifiek gericht op één actie of doel. Uiteraard zullen juist die, wat mij aanspreken, aan de orde komen. Ik sta daarnaast open voor goede suggesties van mijn lezers. Dus… laat maar komen.

Educause in Utrecht

Elk jaar vindt in de USA een grote conferentie over ICT in het onderwijs plaats: de EDUCAUSE. De conferentie vindt telkens in een andere stad plaats, dus ook naast de conferentie is er wel wat te beleven. Dit jaar staat het te gebeuren in Philadephia (Pennsylvania) van 18 t/m 21 oktober.

EDUCAUSE is a nonprofit association whose mission is to advance higher education by promoting the intelligent use of information technology.

Elk jaar mogen twee collega’s daar nieuwe inspiratie opdoen. Dat leidt tot een volle tank met nieuwe energie en enthousiasme. Eenmaal geweest willen ze wel elk jaar weer terug. Het werkt verslavend. Hier vind je het programma van dit jaar. Collega Rienke en Frans hebben beloofd over hun ervaringen aldaar te twitteren en te bloggen. Frans blogt momenteel over weblectures en zal daar ook over de EDUCAUSE verslag doen. Rienke blogt op haar nieuwe weblog. Collega Judith heeft een vooruitblik op de reis van haar collega’s dit jaar op haar weblog geschreven. Onderaan in dat bericht van Judith staan ook links naar de ervaringen van Judith en Marcel vorig jaar.

Omdat ze daar in Amerika doen wat ze prediken (teach what you preach) kun je de conferentie ook zelf online volgen. Je moet daar voor inschrijven en ook dat kost best veel geld. Daar staat tegenover dat je twee halve en twee hele dagen de conferentie online kunt bijwonen en een keuze uit veel verschillende sessies kunt maken. Veel van die sessies zijn ook online interactief ingericht. Je kunt gewoon vanaf je eigen computer reageren op de presentatie en deelnemen aan polls.

Om het leerrendement van een online deelname te vergroten kun je met collega’s samen naar de presentaties kijken, om er vervolgens ook samen over te praten. Leren is tenslotte een sociaal proces. Niet alleen beklijft het geleerde op die manier beter, maar het wordt ook gemakkelijker om iets met het geleerde te doen. Je hoeft anderen, die zelf hebben meegedaan, niet meer te overtuigen maar kunt gelijk samen aan de slag om vernieuwing te ontwikkelen. Dat moeten ze bij SURF ook hebben gedacht.

SURFfoundation organiseerde ‘EDUCAUSE in Utrecht’. Dus ik dacht: “Laat ik dat ook delen in mijn blog”. Toen ik echter vlak voor publicatie van dit bericht de links testte, kwam ik tot de ontdekking dat de publicatie van dat event bij SURF niet meer zonder meer te te vinden is. Hieronder mijn oorspronkelijke tekst.

Kiezen tussen een reis over de oceaan of drie dagen voor een computerscherm meedoen is één ding, maar er is nog een alternatief: SURFfoundation organiseert EDUCAUSE in Utrecht. Op dat moment en die plek neem je bewust de tijd voor deze conferentie in gezelschap van gelijkgestemde collega’s. Een prachtig leermoment:

Dit jaar organiseert SURFfoundation op 19 en 20 oktober 2011 Educause voor thuisblijvers. Deelnemers kunnen in Utrecht de belangrijkste sessies van Educause gezamenlijk online volgen via een videoscherm en met elkaar bespreken. Bekijk hier de opzet van het programma.

Mocht je als lezer nou op het idee komen om te gaan Googlen op ‘EDUCAUSE in Utrecht’ dan vind je zeker wel informatie over het genoemde event (bijvoorbeeld hier). Doe ik iets verkeerd? Probeer dan maar eens in te schrijven. Dan wordt gevraagd om een inlognaam en wachtwoord of je wordt doorgeleid naar de ‘SURFfoundation inschrijfportal’ waar het Utrecht-event niet meer te vinden is. Dat kan twee dingen betekenen; of het maximum aantal deelnemers is bereikt of het gebeuren is afgelast vanwege te weinig belangstelling. Iemand die het weet? Bij SURFfoundation weten ze het!

De bijeenkomst ‘Educause in Utrecht’ is inderdaad door te weinig aanmeldingen geannuleerd.

SURFfoundation heeft wel een blog ingericht om collega’s op Educause te volgen:http://surfedu.wordpress.com/

Overigens kun je op de website van de EDUCAUSE het hele jaar door terecht voor informatie over ICT&onderwijs. Kijk maar eens naar de vele resources die zij vrij online beschikbaar stellen. Vanuit de EDUCAUSE wordt ook jaarlijks het Horizon Report geschreven. Daarin worden de belangrijkste trends op het gebied van ICT en Onderwijs beschreven, waarbij wordt aangegeven op welke termijn de omschreven technologie naar verwachting een rol zal gaan spelen.

Each year, the Horizon Report describes six areas of emerging technology that will have significant impact on higher education and creative expression over the next one to five years. The areas of emerging technology cited for 2011 are:

Time to adoption: One Year or Less

  • Electronic Books
  • Mobiles

Time to adoption: Two to Three Years

  • Augmented Reality
  • Game-based Learning

Time to adoption: Four to Five Years

  • Gesture-based Computing
  • Learning Analytics