categorieën

kalender

november 2017
m D w d v Z Z
« aug    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Big Apple New York (day #6)

verslag donderdag 29 maart 2012

Presentatie van de video’s. Hier volgen de resultaten.

Van Esther, Marianne en Monique:

En van Guido en Jack:

Dan volgt een ‘gezellig’ gesprekje, onze peer review van deze week. Ik moet zeggen dat ik het type gesprek wel herken. In het iTeam (mijn naast collega’s van Zuyd) voeren we op een vergelijkbare manier ons gezamenlijke functioneringsgesprek.

Tot slot hebben we nog een challenge in te halen. Iedereen moet nog een (management)boek kopen en daarover moet je kort in het Engels presenteren waarom je nou juist dat boek hebt gekocht. Wat trok je aan in het boek of waardoor werd je geïnspireerd? We gaan op zoek naar een boekhandel waar wat van onze gading te vinden is. Gisteren was het al mislukt bij LIU Brooklyn. Na een hotdog bij Central Park (Pulitzer Fountain) eneen dure kop koffie bij het Plaza Hotel (foto door Monique) lopen we naar de Columbus Circle waar Jol een grote boekhandel in het Time Warner Center denkt te vinden. Wat schetst zijn verbazing; die grote boekhandel is verdwenen, weg. Wel opvallend dat het zo moeilijk is om aan een papieren boek te komen in New York.

Navraag leert dat een stukje verderop een boekenwinkel zou moeten zijn. We lopen een stukje in de aangegeven richting en vinden uiteindelijk de Fordham University Bookstore (Lincoln Center Campus op West 60th Street). Zo heel veel keus in boeken hebben we daar niet, maar toch weet iedereen wel wat te vinden. Sommigen kopen zelfs meerdere boeken. Dan duiken we Central Park in, om daarop een bankje in een waterig zonnetje onze boeken aan elkaar te presenteren (foto door Esther, ze staat er daardoor helaas dan ook niet zelf op).

We sluiten de dag af bij het Italiaanse restaurant in Brooklyn waar we ook de eerste avond na aankomst hebben gegeten.

Big Apple New York (day #5)

verslag woensdag 28 maart 2012

Deze dag zijn we begonnen met de officiële ‘Brooklyn Bridge Run’, een van de challenges uit deze onze International Experience. Omdat Isolde niet mee mocht naar New York, hebben we deze challenge naar haar vernoemd: ‘running for Isolde’. Dat staat ook op ons t-shirt.

Na een snelle douche gaan  we ontbijten bij Junior’s. Na het ontbijt starten we met het monteren van de interviews. Zo’n montage kost altijd meer werk dan je hoopt, denkt en/of verwacht. Hoe dan ook… we moeten naar de universiteit voor een rondleiding en de filmpjes zijn niet af. We krijgen een rondleiding over de Long Island University’s Brooklyn Campus, kortweg LIU Brooklyn. Dan volgt een volgende challenge, namelijk het kopen van een managementboek in de boekenwinkel van de universiteit. Daar zijn echter op dit moment geen boeken te krijgen, dus zullen we morgen een andere boekenwinkel in New York moeten zoeken. Na kort overleg over de videomontage besluiten we terug naar het hotel te gaan. Daar hebben we nog een uurtje om aan de video te werken. Voordat we naar het college van professor Sherman op de LIU Brooklyn gaan, pikken we nog snel een Mc Donalds. Tijd om echt te dineren zit er niet in vandaag.

Op de LIU worden hartelijk ontvangen door professor Sherman. Hij heet ons welkom en we mogen ons kort voorstellen aan zijn studenten. Het college van Sherman is inspirerend. De man weet de droge stof op een spetterende manier te brengen. Hij gebruikt een stapel oude boeken ondersteund met oude video’s die hij via een beamer laat zien. Zijn grote vraag is waarom we tegenwoordig de oude management literatuur niet meer lezen. Hij vindt dat die nog steeds goed bruikbare informatie bevatten, vergaard met wetenschappelijk onderzoek. Als we afscheid nemen gaat dat gepaard met meermaals handen schudden: fijn dat we erbij wilden zijn! Erg opvallend is hoe hij, of misschien is dat hier bij alle colleges de gewoonte, met studenten omgaat. Een aantal studenten komt te laat, sommigen zelfs wel een uur. Sherman vindt dat blijkbaar doodnormaal en reageert daar dan ook helemaal niet op. Studenten eten en drinken gedurende het college, zelfs het luide kraken van de verpakking deert niemand.

Daarna gaan we weer terug naar ons hotel om… ja dat moet wel… onze video’s af te maken. Guido en ik zijn er tot even na twaalven mee bezig geweest. Hoe lang het damesteam erover heeft gedaan is me niet bekend. 😉

Morgen moeten we onze video presenteren…

Big Apple New York (day #4)

verslag dinsdag 27 maart 2012

We vertrekken ’s morgens met de metro naar Grand Central, het centraal station van New York. Het is een prachtig gebouw waar je eens graag even rondloopt. Er zijn veel restaurants, eet en zit-gelegenheden. Hier nuttigen we ons ontbijt, waarna we de trap oplopen naar de Apple Store die hier sinds kort is gevestigd. Een mooie quizvraag: hoeveel Apple Stores zijn er in New York? En hoeveel in Nederland? 🙂

Ik vergelijk de nieuwe iPad met de mijne (de oude eerste versie) om te zien of het de moeite waard is om de nieuwe aan te schaffen. Tja… dat wordt een lastige. Eerlijk gezegd weet ik het niet meer. Ja, de nieuwe iPad is inderdaad sneller en het beeldscherm (maar dan vertel ik niets nieuws) is scherper. Maar of dat nou weer zo’n investering waard is?

Het volgende doel is de United Nations. De UN is niet meer de USA, met andere woorden… we krijgen grenscontrole. Tja, alsof we die niet al genoeg hebben gehad op deze reis. We moeten even wachten (meer dan een uur) op onze rondleiding. Dat biedt ons de gelegenheid om weer eens iemand te interviewen. Deze keer lukt het om iemand uitgebreid te bevragen. Het is een Zweed die over beide onderwerpen, leadership en innovation, wel iets wil vertellen. Hèhè, eindelijk materiaal voor onze film. Daarna krijgen we op een rustig plekje in de hal van Jol een lecture over innovatie (in het Engels natuurlijk) en ‘eager’ als we zijn, zitten we als studenten niet alleen te luisteren maar stellen we ook vragen en gaan we met elkaar in discussie. Dan is het tijd voor onze rondleiding. Ik heb het nooit geweten, maar er wordt veel vaker vergaderd dan ik had gedacht. En je staat er meestal niet zo bij stil, maar de UN is er niet alleen voor het handhaven van de vrede, maar ook voor het waarborgen van onze toekomst. Zij noemen dat laatste in één woord ‘development’. Op hun website vind je een overzicht. Tijdens de rondleiding raken we hoe langer hoe meer onder de indruk. Een stukje wereldgeschiedenis raast voorbij en ik realiseer me wat de UN allemaal doet. Jammer dat onze jonge vrouwelijke gids zo’n haast heeft, onze rondleiding lijkt wel een race tegen de klok.

Rond de middag arriveren we in Chinatown. Daar lunchen we ook. Erg verrassend was dat! Je hebt je jas nog niet uitgetrokken of er wordt al eten op tafel gedumpt. Chinese mannen en vrouwen lopen achter karretjes met eten rond in het giga restaurant en prijzen hun waren aan. Als je ergens naar wijst staat het ook bijna gelijk op tafel en worden de spijzen op jouw rekening bijgeschreven. We eten met stokjes de verschillende lekkernijen en drinken Jasmijnthee bij het eten.

De afgelopen dagen hebben we geprobeerd om kaartjes te reserveren om 911 Memorial te mogen bezoeken. Na veel gedoe is het uiteindelijk gelukt om twee kaartjes te reserveren, maar niet voor ons allemaal. We gaan nu op jacht naar meer kaartjes voor 911 Memorial. De eerste poging valt tegen, we worden weggestuurd met de boodschap om morgen maar terug te komen. We lopen dan toch even door en krijgen bij de ingang van 911 Memorial de vraag of we kaartjes hebben. Nee dus! “OK, you are lucky, very lucky. Today we give free tickets away.” Die kaartjes zijn overigens altijd gratis, maar goed. We stellen ons bezoek niet langer uit en gaan meteen naar binnen. Ook hier weer een volledige ‘vliegveld’ controle; rugzak in een bakje, horloge in het bakje, riem in het bakje,… Maar goed, we worden in elk geval zonder verdere problemen toegelaten. Als je dit monument betreedt, raak je gewild of ongewild onder de indruk van de sfeer. We nemen even tijd om rustig te kijken naar de grote vierkante bakken waar het water zich langs de zijkanten in stort. In het midden zit een vierkant gat waar het dan vervolgens in verdwijnt. Voor altijd, lijkt het wel.

Op onze weg naar buiten komen de dames op het idee om maar weer eens een interview te houden met een groepje Joodse mensen. Eigenlijk vinden wij, Guido en ik, het niet echt gepast om hier een interview te houden. De dames lijken succes te hebben, dus wagen ook wij een poging en spreken een Joodse rabbijn aan. Die is enthousiast en op onze vraag of we het ook mogen filmen reageert hij verrassend: can I see it on the internet? We krijgen zijn e-mailadres en moeten hem laten weten waar hij de video kan bekijken.

Tegen de avond varen we heen en terug naar Staten Island. We zwaaien enthousiast naar het vrijheidsbeeld, maar de skyline van Manhattan vanaf deze zuidkant en met een ondergaande zon erop is indrukwekkender. Op de terugweg zitten een viertal meiden gezellig te kletsen en te schateren. Ze hebben lol. Ik kom op het idee om hun te interviewen, maar mijn reisgenoten zien dat niet echt zitten. “Daar krijg je toch zeker niets zinnigs uit?!” Ik zet door en Guido komt achter me aan. Het kost even moeite om de meiden ook zo ver te krijgen dat ze meewerken. Er wordt een beetje angstvallig gevraagd wat voor soort vragen we dan wel willen stellen en of ze moeilijk zijn. Dan volgt overleg; wie doet het? Tot slot stemmen ze toe. Dan ontstaat een verrassend interview. De meiden geven uitgebreid antwoord. Ze denken goed na over onze vragen en als ze die lastig vinden dan nemen ze even de tijd voordat ze hun antwoord formuleren. Ze hebben overal een mening over en weten die ook duidelijk over te brengen. Eén van de meiden doet voornamelijk het woord. Als ik dan van leadership wil overschakelen op innovation roert zich plotseling een van de anderen. She also wants to say something about leadership! Je zult het terugzien in het eindresultaat van deze challenge (day #6). Waauw, dit is in elk geval een schitterende ervaring die me nog lang zal bijblijven.

Die avond lopen we nog even in het donker voorbij Wallstreet, het beursgebouw de New York Stock Exchange (NYSE). Dan wacht ons nog een opdracht. Op Wallstreet sluiten we ons aan bij een general assembly van Occupy Wallstreet. De dames en heren willen wel even weten wat we komen doen. Dan vervolgen zij hun vergadering, maar pas nadat ze ons hebben geleerd hoe ze met handgebaren reageren op iemand die het woord doet. We volgen hun vergadering een tijdje. Het is leuk om even te zien hoe het er daar aan toe gaat, maar de inhoud… waar maken die gasten zich eigenlijk druk om?! Een van hun leiders krijgen we voor onze camera voor een volgend interview. De jongeman schoolt ons gelijk bij over het consensus model. Meer daarover in onze eindproductie. 😉

Het was weer een lange dag. Veel gezien, op hoge snelheid door NYC geraasd, veel geleerd en ook weer hard gewerkt.

Big Apple New York (day #3)

verslag maandag 26 maart 2012

Whaauwwww, wat een dag.

We starten met een ingelaste lecture van Roy Elkins. Hij vertelt over zijn leven, over hoe hij is opgegroeid en alle baantjes die hij heeft gehad. Een indrukwekkende serie van successen en failures. Die laatste werden meestal veroorzaakt door factoren van buiten, zoals economische malaise waar je dan slachtoffer van wordt omdat jouw baan of jouw bedrijf verdwijnt. Roy vertelt dan ook uitgebreid over zijn mental ups en downs. Ook zijn huidige bedrijf broadjam.com heeft ups en downs gekend, maar Roy laat zien hoe hij alle tegenslagen heeft overwonnen. Met zijn tips voor entrepreneurs en prachtige oneliners die een mens door het leven kunnen leiden, geeft hij een uiterst inspirerende presentatie die ons nog lang zal heugen. Het was een van de hoogtepunten uit onze International Experience in New York.

’s Middags bezoeken we de New York Police Academy. Ook dit is weer erg leerzaam. We horen hoe ze werken, dat ze verschrikkelijk hebben moeten bezuinigen en toch voldoende recruits moeten opleiden. De recruits worden in zes maanden opgeleid, waarna ze de straat op gaan. Hun opleiding is gericht op hun opdracht aldaar: breaking down communication barriers. Dat is hun belangrijke taak, ze handhaven de orde. Als er meer moet gebeuren, bijvoorbeeld een arrestatie, dan roepen ze een specialistisch team op om het werk af te maken. Een logische constructie als je politiemensen op zo’n korte termijn opleidt, maar ook effectief. De New Yorkse politie (NYPD) heeft met haar 34500 politieagenten de stad tot een van de veiligste van America gemaakt.

Tot slot gaan we richting Knicks. Knicks? Ja, the New York Knicks. Onderweg nemen we een snelle maaltijd in een Irish Pub. De fish and chips vond ik niet om over naar huis te schrijven. Onderweg doen we enkele pogingen om mensen van verschillende etnische afkomst te interviewen voor één van de academic challenges die ons deze week voorliggen. Dan krijg je een gesprekje als volgt:

“Do you speak English?” “No, I am Chinese!”

Ja duhhh… daarom willen we je nou juist interviewen. 😉 De Chinees draait zich om en loopt weg. De damesgroep heeft meer succes. Zij nemen een tweetal interviews af en verzamelen zo materiaal voor hun academic challenge. Dan splitsen we op. Esther en Monique gaan naar ‘Mama Mia’ (de musical) op Broadway. Marianne gaat met de drie mannen naar de Knicks. Het is een hele beleving, het stadion, de mensen, licht en geluid en vooral veel reclame, héél veel reclame. Het was een spannende wedstrijd, nadat de Knicks een tijdje op voorsprong hadden gestaan, kwamen ze in de tweede helft op achterstand. Tegen het eind van de wedstrijd wisten de Knicks het tij weer ten goede te keren en wonnen ze uiteindelijk de wedstrijd met een kleine voorsprong. Op de official website van de NBA vind je het verslag van die wedstrijd. Daar is ook meer informatie over the Knicks te vinden; The official site of the New York Knicks.

Natuurlijk kan ik dit blogbericht opsieren met foto’s en video’s, maar dan heb ik de keuze: of dat en mijn tijd in New York verspillen aan het publiceren van foto’s en video of alle berichten pas in de komende weken publiceren of een beetje actueel zijn met mijn berichten (voor zover dat nog mogelijk is). Ik kies voor dat laatste.

Big Apple New York (day …)

Tja… ik liep al een dag achter en die had ik vandaag nog willen inhalen. Dat gaat echter niet lukken. Hier wordt gewerkt, en hoe! Ik ben moe, dus stop ik er nu mee. Dit bericht is alleen om jullie te laten weten dat ik mijn belofte niet ben vergeten. Het lijkt sinterklaas wel. 🙂

Twee dagen in te halen… maar dat gaat binnenkort wel lukken. Uiterlijk vrijdag (en dan bedoel ik de vrijdag in New York) werk ik de hele boel bij, tenminste als zich geen calamiteit voordoet (na de komma is voor de vorm: risicomanagement). Even geduld.

 

Big Apple New York (day #2)

verslag zondag 25 maart 2012
20120326-001221.jpg

Vanochtend zijn we met vijf van de zes uit onze PLIC groep gaan rennen. Al rennend de Brooklyn Bridge gezocht, gevonden en er heen en weer overheen gerend. We hebben al rennend, wandelend, stilstaand en zoekende zo’n 45 à 50 minuten over ruim 5 km gedaan. Goed gevoel, prachtig uitzicht vanaf de brug op Manhattan. Na de douche op zoek naar de metro om in Manhattan te ontbijten. Eenmaal in Manhattan raken we even ons gevoel van tijd kwijt, of eigenlijk raken we ons hongergevoel kwijt. Hoe je dit ook draait of keert, voor een Europeaan die voor het eerst in New York komt is dit indrukwekkend. Uiteindelijk besluiten we dan maar te gaan lunchen en spreken we af dat we nog even tijd nemen om te shoppen op Times Square.


Populaire adressen 😉 : chocoladewinkeltje, de Disneywinkel en vele anderen.

Op onze weg richting naar de New York Public Library komen we langs het Rockefeller Center. In de Public Library hebben we een lecture over leadership gehad van Jol. We hebben niet passief zitten luisteren maar ook gezorgd voor de nodige discussie over het onderwerp.

Daarna zijn we terug gegaan naar ons hotel alwaar we een boekpresentatie moesten geven, in het Engels wel te verstaan. De boeken van Hofstede (Allemaal andersdenkenden) en Trompenaars (Over de grenzen van cultuur en management) zijn kritisch gelezen. De presentaties waren interactief met vragen en discussie en werden gereviewed door Jol en Zal Dabhoiwala. De commissie was tevreden! 😉

Tegen de avond maken we kennis met Roy Elkins. Hij is iemand die me herinnerd aan mijn ‘oude’ vak van muziektechnologie. Hij was Vice President-Sales & Marketing bij Sonic Foundry (muzieksoftware) en was directeur van Ensoniq (synthesizers en aanverwante apparatuur). Nu is hij oprichter en CEO van broadjam.com en website die muzikanten helpt hun muziek te verkopen voornamelijk in de muziekindustrie, maar ook aan de consument. Meer over Roy in ‘day #3’.

Ik lig een dag achter, maar het is al laat en morgen wacht weer een lange dag.

Big Apple New York (day #1)

verslag zaterdag 24 maart 2012

20120325-071319.jpgOnze vlucht is goed verlopen. Het is lang vliegen naar het andere continent. Wij zijn via Toronto naar Laguardia New York gevlogen. Jol en Isolde hebben goed gepland waardoor we overal wel tijd over hadden, maar daardoor rustig onze weg hebben kunnen vervolgen. Laguardia is wel een beetje als vliegveld Beek (Maastricht Aachen Airport), alleen dat toch wel een klein beetje groter. 😉 Macht echt… een kleine aankomsthal, het stelt echt niet veel voor en voor Amerikaanse begrippen…
20120325-071608.jpg

Toen met een yellow cab naar ons hotel. Het is een aparte manier om New York binnen te komen, door Queens richting Brooklyn. We hadden het idee dat we in België zaten; Luik of misschien Brussel. We hebben een hip hotel: Aloft Brooklyn. Prachtige kamers, ruim en met alle voorzieningen. Gratis draadloos netwerk in het hele hotel. Geweldig. Ook het personeel mag ik niet vergeten, ze zijn vriendelijk en uiterst behulpzaam. Zo kregen we ook advies waar we de beste eetgelegenheden in Brooklyn konden vinden.

20120325-071629.jpgDan loop je Brooklyn in en proef je weer een andere sfeer. Politie auto’s zo uit de film weggelopen. De bebouwing laat me denken aan LA Noire, het detective spel.We komen terecht in een Italiaans restaurant. Erg gezellig en een uitstekende prijs/kwaliteit verhouding. De heerlijke rode wijn ging er na zo’n 24 uur wakker te zijn wel in. En dan het toetje…! Chocoladetaart, mmmmm. En weet je wat het is? In Brooklyn wonen nog echte mensen. Dit restaurant was niet op z’n New Yorks. De gangen werden in een rustig ritme opgediend. Niemandhad haast. We hebben gezellig zitten natafelen. Vlak voor we vertrokken begon een bandje life muziek te spelen.

Vandaag gaan we ontbijten in Manhattan, de rest bewaar ik tot de volgende keer.

 

 

 

 

The Big Apple… Klaar af!

De nieuwe iPad? Nee hoor, daar gaat het nu eens niet over. 😉 Sterker nog ik heb bewust alle berichten die ik daarover vandaag voorbij heb zien komen maar gelijk gewist.

Met zo’n 17 conceptberichten die ik nog een keer wil afmaken en publiceren moet ik bekennen dat ik de laatste tijd weer veel te weinig heb geblogd. De oorzaak is eenvoudig: te druk met werk en studie. Tja… en dan nu klaar voor een nieuw persoonlijk record. Dat is tenminste mijn voornemen. Eerlijk gezegd heb ik geen idee of het er ook van komt. Nou heb ik het wel aan mijn collega’s beloofd en belofte maakt schuld. Waar ik het over heb? In het kader van de PLIC ga ik morgen naar the Big Apple voor mijn International Experience. Dat is een van de 8 modules van de PLIC. Een kleine week werken en studeren in New York. De afgelopen weken heb ik al hard aan de diverse opdrachten gewerkt; gelezen en een presentatie voorbereid. We ontmoeten o.a. een alumni van Zuyd die nu in New York leeft en werkt. Ook ontmoeten we de CEO en oprichter van Broadjam.

Morgen is een reisdag: met Air Canada van Brussel naar Montreal en van Montreal naar New York. Na het inchecken in het hotel gaan we eten en daarna NY by night verkennen, de sfeer van de Big Apple snuiven. En dan vraag ik me af, ruikt het daar naar appel (Apple) of stinkt het naar uitlaatgassen. 😉 We’ll see. Ik heb er wel zin in.

Ik ga proberen dagelijks kort verslag te doen van onze ervaringen in New York. CU 2morrow.

 

PS: … en als ik weer op het Europese continent ben ga ik alsnog een nieuwe iPad kopen. (nee, ik breng hem dus niet mee uit de US)

The vital importance of creating innovation

Alles hangt met alles samen… 😉 De afgelopen tijd heb ik een aantal berichten geschreven over digital media literacy. Het eerste bericht was naar aanleiding van het essay dat ik heb gepubliceerd. Daarna volgde een bericht over mediawijsheid en in een derde bericht heb ik over mijn presentatie geschreven. Genoemd essay heb ik geschreven in het kader van een masterclass Strategisch HRM, onderdeel van de master ‘Personal Leadership in Innovation and Change’ (PLIC). Daar was ik natuurlijk niet de enige die een essay heeft geschreven.

Ronald Roos, Product Marketeer bij NXP Semiconductors, schreef zijn essay ‘CREATING INNOVATION VALUE THROUH NETWORKS’. Ronald verdedigt de stelling dat “kenniscirculatie en talentontwikkeling duurzame concurrentievoordelen opleveren” (de subtitel vrij vertaald). Dat sluit prima aan bij mijn pleidooi voor meer aandacht voor digital media literacy. Lees het essay van Ronald dat door de beoordelingscommissie werd uitgeroepen tot het ‘essay van het jaar’. Ronald schrijft over waarom innovatie van strategisch belang is voor organisaties. Netwerken spelen daarbij een belangrijke rol, ook en vooral digitale netwerken. Mijn vraag is dan vervolgens of de mensen in en om de bedrijven voldoende literate zijn om die digitale netwerken op een effectieve wijze te gebruiken.

Het belang van digital media literacy komt de laatste tijd steeds meer bovendrijven, maar dat is wellicht net zoiets als je eigen auto. Het merk of type dat je zelf rijdt zie je ook steeds meer op de weg. Dus dat ik steeds vaker berichten tegenkom over digital media literacy heeft waarschijnlijk met mijn subjectieve waarneming te maken. 😉 Maar laat ik in dit kader van ‘CREATING INNOVATION VALUE THROUH NETWORKS‘, waarbij de e-skills een voorwaarde vormen om die innovatie tot stand te brengen, toch nog een voorbeeld geven:

why e-skills are of such vital importance to young people and how education and society can play a vital role in supporting the development of proper, ready-to-use e-skills

Het bovenstaande citaat is het doel van een E-skills seminar: providing young people a bright future van Neth-ER.

Het accent zal hier liggen op de verbanden tussen ICT en onderwijs, leven lang leren, digitale geletterdheid en ICT-skills voor de 21e eeuw.

Kijk ook hier.

 

top #10: Budapest in Limburg

Zaterdag 28 januari 2012. Trots! Trots dat zo’n orkest hier in Limburg op de planken van het Parkstad Limburg Theater in Heerlen staat. Heerlen is de enige stad die het orkest in Nederland aandoet. Het is een van de zes concerten van een tour door Nederland, Duitsland en Oostenrijk. Dit soort topklasse cultuur is goed voor de regio. Richard Florida spreekt in zijn boeken over de ‘creative class’ en het strategisch belang daarvan.

Het Budapest Festival Orchestra is een van de top 10 orkesten van de wereld en ik was erbij. De musici in het orkest zijn bijna allemaal van Hongaarse afkomst. De dirigent Iván Fischer heeft het orkest zelf in 1983 opgericht.

De opkomst van de musici gaat net even iets anders. Zij gaan niet gelijk op hun stoel zitten, maar blijven staan met hun gezicht naar de zaal om het welkomstapplaus van het publiek in ontvangst te nemen. Pas als dat verstomt, gaan zij zitten. Dan horen we een concert dat klinkt als een klok. Net zoals een tijdje terug het Concertgebouworkest, waar ik overigens nog niet over schreef, heb je af en toe het idee dat je naar een perfecte productie op CD zit te luisteren. Het programma…

De Symphonie Espagnole is vooral voor de solo violist virtuoos. Vroeger vond ik dat altijd geweldig, maar tegenwoordig hoor ik toch zeker zo graag een stukje “subtiel geluid”. 😉 De solist Renaud Capuçon bespeelde een Stradivarius uit 1721 die nog aan Fritz Kreisler heeft toebehoord. Whaauw… Ik heb ongelooflijk veel respect voor Capuçon, want hij heeft het hele stuk met ontelbare nootjes uit zijn hoofd gespeeld. Dat zal elke solo violist wel doen, maar hoe kan een mens dat onthouden? Vergelijk het met het woordelijk navertellen van een verhaal en dan ruim een half uur lang. Er zal vast en zeker wel een verkeerde noot tussen hebben gezeten, maar die heb ik dan niet gehoord. 😉

Scheherazade, na de pauze, sprak me muzikaal gezien meer aan. De harpiste had een ereplaats helemaal voor op het podium. Zij zat min of meer achter de rug van de dirigent. Bijzonder! Maar wel mooi. De harp was daardoor erg goed te horen in de zaal en dat paste bij de rol die zij speelt in dit stuk.

Hieronder een impressie van het allereerste concert van het  Budapest Festival Orchestra uit 1983 op Youtube. Wat ziet Iván Fischer er hier nog jong uit, hij is zijn wilde haren nog niet kwijt (zie video bij 4:05).

Toine Sporken verzorgde, zoals ze vaak, de inleiding. Dat is altijd leuk en leerzaam. Hij had ’s middags de repetitie van het orkest bijgewoond en was onder de indruk van de kwaliteit van dit bijzondere orkest. Tja, ik  ook dus. 🙂